Ανατολή ψυχής

"Η τέχνη της φωτογραφίας, αν θα έπρεπε να συγκριθεί με κάποια άλλη τέχνη, τότε αυτή θα ήταν η ποίηση"

Πλάτων Ριβέλλης

Πολλοί ταυτίζουν την φωτογραφία με τη ζωγραφική, μιας και οι δύο αυτές τέχνες είναι εικαστικές, και έχουν ένα κοινό, την αποτύπωση. Πολλές φορές μάλιστα, μπροστά σε μία εντυπωσιακή φωτογραφία, λέμε: "Σαν ζωγραφιά" ή "Σαν πίνακας". Όμως κατά τον Πλάτωνα Ριβέλλη, η φωτογραφία δεν έχει κανένα κοινό με τη ζωγραφική. Στη ζωγραφική άλλωστε, ποτέ δεν γνωρίζουμε αν αυτό το οποίο βλέπουμε είναι αληθινό, ή το φαντάστηκε ο καλλιτέχνης. Αντίθετα με τη φωτογραφία που πάντα αποτυπώνει το υπαρκτό.

Με αφορμή την ανατολή του Ηλίου και τα πανέμορφα χρώματα του ουρανού πίσω από το λιμάνι και το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας, παραθέτουμε ένα πανέμορφο σχετικό ποίημα της Σοφίας Αγραπίδη...

Ανατολή ψυχής όπως σε νηφάλια θάλασσα. Γλάροι τα όνειρα με φτερά ελπίδας.

Μελιτερπή χαμόγελα αγγέλων συνθέτουν στο πέταγμά τους. Μορφές που Αγαπάνε, αχνοφέγγουν στο ροδόχρωμα.

Κάθε σύννεφο αγνοούν ψάλλοντας νότες χαρωπές. Σφυρίζουν τα καράβια στο ταξίδι της νέας μέρας, με τις γοργόνες στ ‘ άσπρα κύματα να λικνίζονται ρυθμικά.

Μια κοραλλιογενή αχιβάδα τις πρώτες ηλιαχτίδες έλκει στο μαγικό βυθό. Ανατολή Ψυχής!

Αύρα γαλήνιων νερών! Με όνειρα πουλιά, και χρώματα βυθού. Σκέψεις λουσμένες Φως ανθρώπους που ανεβαίνουν στην σκάλα τ ‘ ουρανού!